Jump to content

Champa rice

Iwde to Wikipedia

Maaro Champa ko maaro jaawɗo ɓuuɓde, ɓuuɓɗo, baawɗo accude balɗe ɗiɗi capanɗe jeegom e kala sahaa ndema.[1] Maaro Champa ummorii ko e sub-population aus, ko nanndi e maaro japonica e maaro indica fof.[2] Ina gasa tawa ummorii ko Fuɗnaange Inndo, maaro Champa naati ko e Laamu Champa e nder Siin Song e teeminannde 11ɓiire. Ndeen maaro Champa neldaama to Siin Song e teeminannde 11ɓiire, ko dokkal teddungal ummoraade e Champa e laamu laamɗo Zhenzong mo Song (laamɗo 997-1022).[3][4] Jaagorɓe laamu Song ndokki remooɓe e nder leydi Siin fof maaro champa mo yaawi mawnude ngam ɓeydude ngalu mum en, e sahaa ndema mum yaawnde ina waɗi nafoore mawnde e ñamminde yimɓe Siin ɓe ɓeydotoo ko ina tolnoo e miliyoŋaaji 100 neɗɗo.[5] Maaro Champa ina yaaji e ballal njulaagu nawooɓe maaro oo e nder laawol silki ngol fof.

Doggol mbaydiiji maaro

Maaro yaawɗo ɓuuɓde

  1. Haywood, John; Jotischky, Andrew; McGlynn, Sean (1998). Historical Atlas of the Medieval World, AD 600-1492. Barnes & Noble. p. 3.21. ISBN 978-0-7607-1976-3.
  2. Barker, Randolph (2012). "The Origin and Spread of Early-Ripening Champa Rice: [[:Template:Sic]] Impact on Song Dynasty China". RICE. 4 (3–4): 184–186. doi:10.1007/s12284-011-9079-6. URL–wikilink conflict (help)
  3. Lynda Noreen Shaffer, A Concrete Panoply of Intercultural Exchange: Asia in World History (1997) in Asia in Western and World History, edited by Ainslie T. Embree and Carol Gluck (Armonk, N.Y.: M.E. Sharpe), p. 839-840.
  4. Richard W. Bulliet; Pamela Kyle Crossley; Daniel R. Headrick; Steven Hirsch, Lyman Johnson (1 February 2008). The Earth and Its Peoples: A Global History, Brief Edition, Volume I: To 1550: A Global History. Cengage Learning. pp. 279–. ISBN 978-0-618-99238-6.
  5. Beck, Roger B.; Black, Linda; Krieger, Larry S.; Naylor, Phillip C.; Shabaka, Dahia Ibo (2012). World History: Patterns of Interaction. Houghton Mifflin Harcourt. p. 325. ISBN 978-0-547-49112-7.