Menhuan

Menhuan ( 门宦 Sinuwaa aadaajo: 門宦; pinyin: Ménhuàn) ko helmere nde Hui e Uyghur huutortoo ngam hollirde Ṣfī ṭarīḳa ("order" walla "jaleeɗe no feewi"). Ardiiɓe menhuan, ɓe keewi wonde Ṣefī Murs̲h̲id ("masters") walla walī ("ɓenndi"), ɓe mbaɗata ko caɗeele e lomtooji ruuhu e nder duuɓi, anndiraaɗi e Arab ko silsilah, ko ɗum yahrata e sosɗo yamiroore to Siin (e.g., Ma Laichi walla Ma Mingxin), e ko ɓuri ɗum, feewde e jannginooɓe makko e nder Aarabee.[1]
Fuɗɗoode helmere ndee
[taƴto | taƴto ɗaɗi wiki]Helmere menhuan e hoore mum ko iwdi ko ɓooyaani koo : e wiyde Ma Tong (1983), ko adii fof ko seedtinnde e binndol ngol Magistrate perfekteer Hezhou Yang Zengxin ñalnde 1897. Nde wiɗtooɓe Siinnaaɓe njiyti ɗum wonde nde ƴellitiima e menfa (门阀), ɗum firti ko « galle doole e baawɗo semmbe », walla menhu (门户), kuutorteeɗo e Siin worgo-fuɗnaange ngam firtude « damal » walla golle.[2]
Maandolji
[taƴto | taƴto ɗaɗi wiki]E nder ko ɓuri heewde e jamirooje menhuan Ṣūfī, ko iwdi sosɗo oo tan waawi lomtaade hooreejo. Ardiiɓe Menhuan ina keewi jogaade mbaawka e jogaade doole e dow jawdi e toɗɗagol e jappeere e nder yamiroore ndee. E nder ɗeen jeyaaɗe e menhuan, kuule keertiiɗe e laabi ina njogii darnde mawnde e nder dewal maɓɓe diine. No tawaa e nder renndooji juulɓe goɗɗi ɗii nii, almuɓɓe menhuan ina njogii teddungal mawngal e binndol Qur’aana e binndi ḥadīth, yantude e huutoraade Pillars joy Lislaam. Kono golle goɗɗe ɗaminaaɗe e almuɓɓe menhuan ina mbaɗi teddinde sosɗo laamu Ṣūfī, ɗooftaade hooreejo menhuan maɓɓe e nuunɗal, e goongɗinde wonde joom en jawɗeele ɓennuɗe e jooni ɗee maa mballu ardude e maɓɓe haa asamaan. Mahngo gongbei ɗo golle teddungal e yamiroore maɓɓe Ṣūfī e ardiiɓe mbaawi waɗde ina waɗi nafoore e nder pelle menhuan. Janngude Qur’aana, jime dhikr, e miijo ina heewi e nder juulɓe Ṣūfī Siin.
Doggol jamirooje
[taƴto | taƴto ɗaɗi wiki]- Jahriya
- Kuufiya
- Kubrawiya
- Qadiriya
Himobe
[taƴto | taƴto ɗaɗi wiki]- ↑ Michael Dillon (1999). China's Muslim Hui community: migration, settlement, and sects. Routledge. pp. 113–114. ISBN 0-7007-1026-4. One of Dillon's main sources is: 馬通 ( Ma Tong) (1983). 中国伊斯兰教派与门宦制度史略 (Zhongguo Yisilan jiaopai yu menhuan zhidu shilue) (A sketch of the history of Chinese Islamic sects and the menhuan system). Yinchuan: 宁夏人民出版社 (Ningxia Renmin Chubanshe).
- ↑ Jingjun, Shui (2005). "Islamic Menhuan". Encyclopedia of Contemporary Chinese Culture (in Engeleere). Routledge. p. 288. ISBN 978-0-415-77716-2.