Jump to content

Taqiyya Umm Ali bint Ghaith ibn Ali al-Armanazi

Iwde to Wikipedia
Taqiyya Umm Ali bint Ghaith ibn Ali al-Armanazi
ɓii aadama
Jinsudebbum Taƴto
Inditirdeتقية بنت غيث بن علي السلمي الأرمنازي Taƴto
Ɗuubi daygo1111, 1111 Taƴto
Date of death1183, 1183 Taƴto
WoldeArabic Taƴto
Writing languageArabic Taƴto
Sana'ajipoet Taƴto
Copyright status as a creatorcopyrights on works have expired Taƴto

Ummu ‘Alī Taqiyya bint Abi’l Faraj Gayth b. ‘Aali b. ‘Abdu salaam b. Muhammadu b. Jafar al-Sulamí al-Armanāzi al-Sūrī (أم علي تقية بنت أبى الفرج غيث بن على عبد السلام بن محمد بن جافر السلامية السلامية الصورية), anndiraaɗo kadi Sitt al-Nim (ست الأرمنازية الصورية) (505/ 1111 to Damas 505/1111 – 570/1183–84, ina gasa tawa ko to Misra), ko jimoowo e ganndo, debbo ɓurɗo maantinde e janngoowo Abū Ṭāhir al-Silafi, jannginoowo mawɗo e nder Misra e jamaanu mum.

Fuɗɗoode keewnde ina jaɓi wonde ko o debbo jom doole e hakkille, baɗɗo qaṣīdas e jimɗi juutɗi.'[1]

Jom suudu Taqiyya wiyetee ko Fāḍil b. Ḥamdun al-Ṣūri (jibinaa ko Damas 490/1097, maayi ko Aleksandriya 568/1172), kanko e hoore makko ko ganndo teskinirɗo ; e makko o dañi ɓiɗɗo biyeteeɗo Abu’l-Ḥasan ‘Alī b. Fadiil b. Ḥamdun al-Ṣūri (jibinaa ko Ṣūr, maayɗo 603/1206), kanko ne wonti ganndo mawɗo.

Ina jeyaa e jimɗi Taqiyya seeɗa ɗi keddii ɗii, epigram e dow diƴƴe ɗe o neldi Al-Muzaffar Umar:

Alaa ko moƴƴi e diine, hay so ko perk aljanna Ina fermenta hakkille, ina bonna hakkille mum, ina waɗa e makko kulol faɗo.

Nde al-Muzaffar jaabii wonde Taqiyya ina haala e humpito, o winndi jimɗi ko fayti e hare, ngam hollirde wonde humpito ɗaɓɓaaka ngam winndude yimre e dow tiitoonde.[2]